Afrúðun: Rúllan af hráefni (eins og plastfilmu, ó-ofinn dúkur o.s.frv.) er spólaður upp með afspólunarbúnaði og færð inn í vinnslusvæði poka-framleiðsluvélarinnar. Við að vinda ofan af verður efnisspennunni að vera stöðugt til að forðast teygjur eða hrukkum.
Brjóta saman eða lagskipt: Það fer eftir tegund poka (td flatri poka, vestapoka, þriggja-hliða innsiglipoka osfrv.), gæti þurft að brjóta efnið saman eða lagskipa með öðrum efnum. Til dæmis þurfa vestipokar að brjóta efnið í tvennt og hita-þétta báðar hliðar, en þrír-hliðarþéttingarpokar þurfa hita-þéttingu á öllum þremur hliðum.
Hitaþétting: Brúnir efnisins eru innsiglaðir með upphitunarbúnaði (svo sem hita-þéttingarhníf eða úthljóðsþéttingu). Aðlaga þarf hita-þéttingarhitastig, þrýsting og tíma í samræmi við þykkt og gerð efnis til að tryggja sterka og fagurfræðilega þéttingu. Til dæmis er þéttingarhitastig fyrir PE efni venjulega á milli 120-180 gráður.
Skurður: Hita-efnið er skorið í einstaka poka í fyrirfram ákveðinni lengd. Skurðaraðferðir geta verið heitar-skornar (með því að nota upphitað blað) eða kalt-skorið (með því að nota vélrænt blað). Heittskurður hentar fyrir plastfilmur en kaltskurður hentar fyrir efni eins og ó-ofinn dúkur.
Rúlla eða stöflun: Skurðu pokarnir eru vindaðir upp með vindabúnaði eða staflað með stöflun fyrir síðari pökkun og flutning.